قبیله گردن درازها چیانگ مای

اشتراک مطالب

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

زن های گردن دراز از دوران نوجوانی حلقه های بزرگ و سنگین فلزی به وزن ۱۵ تا ۲۲ کیلو را به دور گردن خود می اندازند و این وضعیت باعث می شود تا در نتیجه رشد ترقوه، گردن آنان دراز گردد.در واقع سنگینی حلقه های فلزی باعث نرم شدن استخوان ها و بندهای گردن می شود بیشتر این حلقه های گل با مریم و یاس پوشانده شده است. معروف است که نخستین حلقه برنز در سن ۹ سالگی به گردن دختران “پادونگ” آویخته می شود و تا هنگام زناشوئی هر سال یک حلقه ی دیگر به آن افزوده می گردد تا زمانی که درازای آن به یک فوت یا سی سانتیمتر می رسد.

وجود دهکده “زنان گردن دراز” در “چیانگ مای” دومین شهر بزرگ تایلند،یک موضوع منحصر به فرد است.دهکده ای کوچک با میراثی تاریخی در دل کوهستان اقامتگاه گردن درازها  می باشد. زن های گردن دراز از دوران نوجوانی حلقه های بزرگ و سنگین فلزی به وزن ۱۵ تا ۲۲ کیلو را به دور گردن خود می اندازند و این وضعیت باعث می شود تا در نتیجه رشد ترقوه، گردن آنان دراز گردد.در واقع سنگینی حلقه های فلزی باعث نرم شدن استخوان ها و بندهای گردن می شود بیشتر این حلقه های گل با مریم و یاس پوشانده شده است. معروف است که نخستین حلقه برنز در سن ۹ سالگی به گردن دختران “پادونگ” آویخته می شود و تا هنگام زناشوئی هر سال یک حلقه ی دیگر به آن افزوده می گردد تا زمانی که درازای آن به یک فوت یا سی سانتیمتر می رسد.

این زنان با آویختن حلقه های برنز براق به گردن، دست، پا و گوش،نوع متفاوتی از زندگی را تجربه می کنند.در مورد آنان افسانه های بسیاری گفته شده ، گروهی از این زن ها خود را فرزندان خدای باد و نشانه ای از زیبایی زنانه می دانند  و فکر می کنند که با آویختن حلقه به گردن نموداری از بزرگی و قدرت نیاکان خود هستند.  در داستان دیگری گفته شده که این زنان باز مانده های ملکه برمه و از خاندان سلطنتی “پادونگ” هستند. می گویند  در سالیان گذشته، آنگاه که سرزمین آن ها مورد یورش سربازان برمه ای قرار گرفت، ملکه “پادونگ”  درختی را که از طلای ناب تهیه و در مرکز سرزمین خود کاشته بود، از خاک بیرون کشیده و به گردن خود پیچانده تا با آن بگریزد.اما  ملکه به  دست دشمن کشته و سربازان ، درخت طلائی پیچیده به گردن او را به غنیمت برده اند.  از آن زمان تا کنون، زنان این قبیله برای بزرگداشت ملکه ، میله های برنزی را به گردن می آویزند. افسانه دیگر این است که زنان “پادونگ” گردن خود را برای متفاوت بودن با دیگر زنان قبیله، با حلقه های برنزی زینت می دهند،  تا از تجاوز مردان قبیله های دیگر در امان باشند.  هم چنین میله های برنزی گردن، آن ها را از یورش احتمالی پلنگ ها  نگاهداری می کند.

 این قبایل متعلق به گروه های کوچکی از قوم کارن در میانمار بوده اند که در جریان جنگ برای کسب استقلال به دولت تایلند پناهنده شده و اجازه پناهندگی دریافت کرده اند.آن ها اجازه خروج از مرز و سفر به زیستگاه خود را ندارند. سی و شش خانوار از روستائیان منطقه “کارن” که 250 هزار نفر هستند ، زنان گردن زرافه یا “پادونگ” خوانده می شوند. آنان براساس یک افسانه قدیمی دیگر نیز می گویند ما نوادگان باد هستیم و این حلقه ها نشان احترام و تواضع به یک اژدهای وحشی می باشد که در نزد اقوام مقدس بوده است.  این زنان آنچنان به این حلقه ها وابسته اند که اگر زمانی آنها را از گردن جدا کنند، یارای نگاهداری سر به روی گردن را نخواهند داشت، زیرا ماهیچه های گردن بسیار نا توان و حلقه ها تنها تکیه گاه گردن هستند.  گاهی برخی از آنان با پوششی از حلقه های برنزی به خاک سپرده می شوند.  آنان چنان به سنت، فرهنگ و ملیت خود  پای بند هستند که به هیچ بها، ترک فشار و سنگینی فلز و سختی های آنرا نخواهند کرد.

مطالب مرتبط

اخبار تایلند

تغییرسیاست های جذب توریست

وزارت توریسم تایلند سیاست های جذب توریست خود را به جذب توریست کمتر ولی ثروتمندتر تغییر می دهد.

برای مشاوره و کسب اطلاعات بیشتر درباره کشور تایلند با ما در ارتباط باشید